Een introductie tot ESG-borging en -rapportage: vijf essentiële zaken die elk bedrijf moet weten

In 2004 publiceerden de Wereldbank en het Global Compact van de Verenigde Naties een baanbrekend rapport met de titel„Who Cares Wins“, dat algemeen wordt beschouwd als het begin van het „ESG“-kader. Deze benadering legt de nadruk op milieu-, sociale en governanceaspecten binnen de financiële markten. Sinds de introductie ervan is ESG een essentieel onderdeel van bedrijfsstrategieën geworden, dat wereldwijd invloed uitoefent op alle economische sectoren en bedrijfstakken.

Het monitoren en waarborgen van ESG is tegenwoordig van cruciaal belang voor het beheer van de duurzaamheid op lange termijn, het risicobeheer en de waardecreatie voor belanghebbenden binnen een organisatie. Bedrijven die prioriteit geven aan ESG zijn beter toegerust om milieu- en maatschappelijke uitdagingen het hoofd te bieden, hun reputatie in een concurrerende markt te beschermen en zowel juridische als financiële risico’s tot een minimum te beperken. Het waarborgen van vooruitgang bij ESG-initiatieven brengt vaak ingewikkelde processen en methodieken met zich mee, die moeilijk te begrijpen en correct uit te voeren zijn zonder de expertise van een ervaren externe certificeringsinstantie.  

In deze blog SCS Global Services het ESG Assurance Program-team van SCS Global Services vijf belangrijke aandachtspunten rondom ESG-assurance en het toenemende belang daarvan in duurzaamheidsverslaglegging. We gaan in op onderwerpen als de verschillende soorten assurance, het verificatieproces en de verschillen tussen verplichte en vrijwillige ESG-kaders — en we leggen uit hoe u aan de slag kunt gaan als uw bedrijf nog geen ervaring heeft met ESG-assurance. 

1. Soorten zekerheid

   Er zijn twee hoofdvormen van zekerheid: beperkt en redelijk. Elk van deze zekerheidsniveaus heeft betrekking op de mate van grondigheid en de conclusie die daaruit wordt getrokken op basis van de geanalyseerde gegevens en informatie.

   Beperkte zekerheid biedt een matig vertrouwensniveau en is doorgaans sneller en kostenefficiënter, terwijl redelijke zekerheid door middel van uitgebreide verificatie een hoger vertrouwensniveau biedt. Zoals we in de volgende paragrafen van deze blog zullen zien, vereisen de komende verplichte regelgevingen op het gebied van ESG-zekerheid doorgaans beperkte zekerheid, die afhankelijk van de regelgeving binnen een bepaalde periode kan overgaan in redelijke zekerheid.

   Bij een opdracht voor beperkte zekerheid kan de zekerheidsverlener nog steeds een matige mate van zekerheid bevestigen. In de praktijk zou de assurance-verlener een verklaring kunnen opstellen waarin wordt bevestigd dat er niets onder zijn aandacht is gekomen dat erop wijst dat de ESG-informatie wezenlijk onjuist is. Een dergelijke verklaring staat bekend als een negatieve assurance-verklaring en vloeit voort uit procedures die horen bij een beperkte assurance-aanpak, waaronder doorgaans basisonderzoeken, analytische beoordelingen en minimale toetsingen en steekproeven. In tegenstelling tot redelijke assurance houdt beperkte assurance dus geen uitgebreide verificatie of gedetailleerde bewijsgaring in.  

   Omgekeerd vereist redelijke zekerheid een veel grondiger verzameling en verificatie van bewijsmateriaal, waardoor deze aanpak meer middelen vergt en tijdrovender is. Redelijke zekerheid zorgt voor meer geloofwaardigheid en vertrouwen, met name in situaties waarin ESG-prestaties nauwkeurig worden gecontroleerd — bijvoorbeeld in formele rapportages aan beleggers, toezichthouders of het publiek, of bij het gebruik van een raamwerk dat een ESG-score toekent (zoals de S&P Global ESG Score — hierover later meer). Voordat een dergelijke score kan worden toegekend, moet een bedrijf eerst het formele ESG-auditproces doorlopen – een stap die we in de volgende paragraaf bespreken en in context plaatsen.

2. Het proces van ESG-beoordeling en -rapportage 

   Het proces van ESG-beoordeling en -rapportage omvat verschillende cruciale fasen om te zorgen voor nauwkeurige en betrouwbare informatieverschaffing. Hoewel er bij elk bedrijf dat dit proces doorloopt in specifieke gevallen waarschijnlijk kleine verschillen zullen zijn, bestaat het totale proces uit zes fasen. Het proces begint met de pre-engagementfase, waarin de doelstellingen worden gedefinieerd, de reikwijdte wordt bepaald en mogelijke belangenconflicten tussen het bedrijf en de verificatie-instantie worden beoordeeld. Zodra de overeenkomsten zijn afgerond, omvat de planningsfase een kick-offvergadering, eerste verzoeken om gegevens en een hoogwaardige beoordeling van ESG-maatstaven. Deze fase omvat ook een voorlopige risicobeoordeling om mogelijke fouten of onjuistheden te identificeren.

   De daaropvolgende testfase omvat het verzamelen van bewijsmateriaal, herberekeningen op basis van steekproefgegevens en beoordelingen van de nauwkeurigheid van de verstrekte informatie. De bevindingen worden in deze fase meegedeeld, zodat er nog corrigerende maatregelen kunnen worden genomen voordat definitieve goedkeuring wordt verleend. Zodra alle bevindingen zijn verwerkt, stelt de verificatie-instantie een verificatierapport en een verklaring van zekerheid op, waarin de procedures en conclusies gedetailleerd worden beschreven.

   De laatste fase bestaat uit een onafhankelijke beoordeling door een derde partij die niet bij eerdere fasen betrokken was. Dit waarborgt de nauwkeurigheid, objectiviteit en betrouwbaarheid van het verificatieproces. Organisaties wordt aangeraden om in een vroeg stadium auditors in te schakelen en duidelijk te communiceren om de doorlooptijden te stroomlijnen en mogelijke vertragingen op te vangen.

3. Kengetallen voor alle ESG-pijlers 

   ESG-indicatoren omvatten diverse en cruciale aspecten die in grote lijnen zijn ingedeeld volgens de inmiddels bekende afkorting die de drie pijlers aanduidt: milieu, maatschappij en bestuur. Milieu-indicatoren omvatten broeikasgasemissies (BKG) als belangrijkste onderdeel van de algehele verantwoording, maar in latere versies kunnen deze worden uitgebreid met waterverbruik en afvalbeheer, waarmee aandacht wordt besteed aan efficiënt gebruik van hulpbronnen en duurzaamheidspraktijken. De meeste organisaties beginnen met BKG-rapportage en breiden hun reikwijdte geleidelijk uit naarmate ze vorderingen maken met hun milieurapportage. Sociale indicatoren richten zich vaak op initiatieven op het gebied van diversiteit, gelijkheid en inclusie (DE&I), evenals op prestaties op het gebied van gezondheid en veiligheid, om een eerlijke behandeling en welzijn van alle belanghebbenden te waarborgen.  

   Governancemaatstaven leggen de nadruk op de structuur en werking van het bedrijfstoezicht, waaronder diversiteit binnen de raad van bestuur en maatregelen ter bestrijding van omkoping, waarmee de integriteit van de organisatie en ethische normen worden benadrukt. Door de selectie en rapportage van deze maatstaven af te stemmen op de materialiteit van een onderneming, wordt gewaarborgd dat ze de meest relevante aspecten van duurzaamheid behandelen en dat er uitgebreide informatie wordt verstrekt die aansluit bij de verwachtingen van regelgevers en belanghebbenden. 

   Bij ESG kan de tijd die nodig is om indicatoren vast te stellen, variëren naargelang hetgeen wordt gecontroleerd. Daarom kan het vaststellen van indicatoren – een activiteit die doorgaans plaatsvindt vóór de formele controle – van invloed zijn op het bredere ESG-controleproces. In veel gevallen is de informatie die een bedrijf moet kwantificeren en rapporteren afkomstig van verschillende afdelingen of entiteiten buiten de operationele grenzen. Als er zich een probleem voordoet dat een follow-up vereist, kan het aanzienlijke tijd kosten om dit op te lossen. Het waarborgen van mensenrechten in de toeleveringsketen vereist bijvoorbeeld uitgebreide zichtbaarheid en grondige informatieverzameling, wat tijdrovend kan zijn. 

   Wanneer gegevens afkomstig zijn uit verschillende bronnen en meerdere databases, kunnen er vertragingen optreden tussen afdelingen of bij de regelmatige publicatie van informatie. Zo kunnen HR-gegevens bijvoorbeeld het hele jaar door op doorlopende basis worden bijgehouden en moeten ze in delen worden beoordeeld, of kan de tijd tussen het verzamelen van de gegevens en de publicatie van het rapport erg kort zijn — en in een dergelijk scenario kunnen fouten tot nog grotere vertragingen leiden. Het is van essentieel belang om al in een vroeg stadium van het proces met de auditors in gesprek te gaan en duidelijk te communiceren over de tijdschema’s. 

4. Inzicht krijgen in het regelgevingskader voor zowel vrijwillige als verplichte ESG-rapportage 

   ESG-verificatievereisten — met name de rapportage over broeikasgasemissies — worden nog steeds opgenomen in tal van wetgevingsvoorstellen die momenteel in ontwikkeling zijn, zoals de recente Senaatswetsvoorstellen 253 en 261 in Californië (die worden gewijzigd door Senaatswetsvoorstel 219). Ongeacht het rechtsgebied kan het regelgevingslandschap voor ESG-rapportage het eenvoudigst worden ingedeeld in vrijwillige en verplichte kaders. In dit hoofdstuk gaan we dieper in op de rollen en verwachtingen van internationale verplichte kaders, evenals op enkele voordelen van het gebruik van vrijwillige kaders ter ondersteuning van een algeheel transparanter en flexibeler ESG-assuranceproces.  

   Verplichte regelgevingskaders 

   Richtlijn inzake duurzaamheidsverslaglegging door ondernemingen (CSRD) 

   De richtlijn inzake duurzaamheidsverslaglegging door ondernemingen (CSRD) is een van de belangrijkste stukken wetgeving op het gebied van duurzaamheid die door de Europese Unie is aangenomen. De CSRD, die in januari 2023 officieel van kracht werd, heeft tot doel de bestaande richtlijn inzake niet-financiële verslaglegging (NFRD) te versterken en uit te breiden — in wezen wordt hiermee voorgeschreven dat de duurzaamheidscijfers van een onderneming evenveel gewicht moeten krijgen als de traditionele financiële verslaglegging. Volgens de EU-regels verplicht de CSRD grote en beursgenoteerde ondernemingen om verslag uit te brengen over hun duurzaamheidsprestaties, met inbegrip van ESG-factoren en de impact van hun activiteiten op mens en milieu. Er is nog steeds sprake van beperkte zekerheid, maar op termijn zou dit kunnen uitgroeien tot een vereiste van redelijke zekerheid. Momenteel wordt de vereiste van redelijke zekerheid besproken als onderdeel van het Omnibus 1-pakket.  

   Internationale Raad voor Duurzaamheidsnormen (ISSB) 

   De International Sustainability Standards Board (ISSB), een van de normstellers van de International Financial Reporting Standards (IFRS) Foundation, biedt een wereldwijd referentiekader voor financiële verslaglegging op het gebied van duurzaamheid. Het raamwerk omvat twee belangrijke normen: IFRS S1 – betreffende algemene informatieverschaffing over duurzaamheid – en IFRS S2, die specifiek gericht is op informatieverschaffing over klimaatgerelateerde zaken. Deze standaarden zijn bedoeld als aanvulling op de jaarrekening door in kaart te brengen hoe duurzaamheidsrisico's en -kansen de waarde van een onderneming beïnvloeden.  

   Vanaf 2025 hebben meer dan 30 rechtsgebieden de ISSB-normen in hun regelgevingskader opgenomen of zijn ze bezig dit te doen. De ISSB werkt samen met de Europese Unie om de interoperabiliteit met de European Sustainability Reporting Standards (ESRS) te waarborgen, waardoor de complexiteit van de rapportage voor wereldwijde organisaties wordt verminderd. Hoewel de ISSB zelf geen ESG-assurance verplicht stelt, eisen veel rechtsgebieden die deze standaarden implementeren een beperkte assurance, waarbij sommige in de loop van de tijd overgaan op redelijke assurance. Door een consistent kader te bieden, stelt de ISSB organisaties in staat om hun duurzaamheidsverslaggeving af te stemmen op de wettelijke vereisten, waardoor uitgebreide en geloofwaardige ESG-rapportage in meerdere sectoren en regio's wordt gewaarborgd. 

   De voordelen van vrijwillige kaders 

   Hoewel de in de volgende paragrafen besproken kaders voor vrijwillige rapportage geen externe controle van de ESG-rapportage verplicht stellen, wordt dit wel sterk aanbevolen om de geloofwaardigheid te vergroten en de aansluiting bij normen te verbeteren. Controle in het kader van deze kaders geeft blijk van toewijding aan transparantie en verhoogt de waarde voor belanghebbenden, waardoor ze voordelig zijn voor bedrijven die zich willen profileren als koplopers op het gebied van duurzaamheid. 

   Global Reporting Initiative (GRI) 

   Het Global Reporting Initiative (GRI) is een algemeen erkend vrijwillig raamwerk voor duurzaamheidsverslaglegging dat de nadruk legt op transparantie en verantwoording bij ESG-praktijken. Hoewel externe controle volgens de GRI-richtlijnen niet verplicht is, worden organisaties sterk aangemoedigd om externe verificatie te laten uitvoeren om de geloofwaardigheid en betrouwbaarheid van hun ESG-rapportage te vergroten. Het naleven van de GRI-normen houdt in dat de reikwijdte van de assurance, de gegevens van de assurance-verlener, het verkregen assurance-niveau en de specifieke gebruikte normen, zoals de International Standard on Assurance Engagements 3000 (ISAE) of AccountAbility 1000 (AA1000), worden bekendgemaakt. 

   Door zich aan te sluiten bij GRI geven bedrijven blijk van hun toewijding aan uitgebreide en verifieerbare duurzaamheidsrapportage, wat het vertrouwen van belanghebbenden versterkt en hen positioneert als koplopers op het gebied van duurzaamheid. Dankzij de flexibele maar rigoureuze aanpak van GRI kunnen organisaties in uiteenlopende sectoren hun rapportage afstemmen op materiële ESG-kwesties, waardoor een betere afstemming op mondiale duurzaamheidsdoelstellingen wordt bevorderd. Door zijn rol in het bredere ESG-ecosysteem is GRI een essentieel instrument voor organisaties die willen voldoen aan de steeds hogere verwachtingen van belanghebbenden en regelgevende instanties. 

   Global Compact van de Verenigde Naties (UNGC) 

   Het Global Compact van de Verenigde Naties (UNGC) is een vrijwillig kader waarmee bedrijven hun bedrijfsvoering en strategieën kunnen afstemmen op algemeen aanvaarde beginselen op het gebied van mensenrechten, arbeidsomstandigheden, milieu en corruptiebestrijding. Hoewel externe verificatie niet expliciet verplicht is gesteld in het kader van het UNGC, worden bedrijven aangemoedigd om hun rapportages door een derde partij te laten verifiëren om de geloofwaardigheid ervan te vergroten en hun verantwoordingsplicht aan te tonen.

   Aansluiting bij het UNGC kan elevate streven elevate naar duurzaamheid elevate , het vertrouwen van belanghebbenden bevorderen en bijdragen aan de afstemming op bredere mondiale duurzaamheidsdoelstellingen. Dit kader biedt organisaties de mogelijkheid om transparantie en verantwoordelijkheid uit te dragen zonder strenge rapportagevereisten op te leggen. Bedrijven die aansluiting zoeken, wordt aangeraden robuuste praktijken toe te passen, zoals het verifiëren van ESG-gerelateerde gegevens om de betrouwbaarheid en consistentie te waarborgen, met name wanneer er aansluiting wordt gezocht bij andere rapportagestandaarden zoals ISAE 3000. Door de nadruk te leggen op principes in plaats van op voorschriften, moedigt het UNGC bedrijven aan om ethische en duurzame praktijken te integreren in hun bedrijfsvoering en rapportagemethodologieën. 

   Duurzame ontwikkelingsdoelstellingen van de Verenigde Naties (UNSDG) 

   De Duurzame Ontwikkelingsdoelstellingen van de Verenigde Naties (UNSDG) vormen een wereldwijd kader dat is ontworpen om bedrijven, overheden en organisaties te begeleiden bij het bevorderen van duurzaamheid op economisch, sociaal en milieugebied.  

   Hoewel de UNSDG zelf geen specifieke ESG-rapportagevereisten oplegt, moedigt zij aan om de ESG-principes na te leven teneinde haar overkoepelende doelstellingen te verwezenlijken. Door ESG-factoren in UNSDG-initiatieven te integreren, kunnen organisaties blijk geven van verantwoordingsplicht, transparantie en betrokkenheid bij belangrijke mondiale prioriteiten, zoals het ondersteunen van klimaatactie, het terugdringen van ongelijkheid en het bevorderen van duurzame groei. Dit vrijwillige kader biedt organisaties de flexibiliteit om hun strategieën af te stemmen op hun specifieke operationele context, waardoor een zinvolle bijdrage aan de UNSDG-doelstellingen wordt gestimuleerd.  

   Door ESG-criteria in hun bedrijfsvoering te integreren, kunnen organisaties hun geloofwaardigheid en het vertrouwen van hun stakeholders vergroten, en zo zorgen dat hun activiteiten aansluiten bij bredere duurzaamheidsdoelstellingen. De nadruk die het UNSDG-kader legt op ethische en duurzame praktijken maakt het tot een belangrijk instrument voor organisaties die impactvolle veranderingen willen bewerkstelligen en willen bijdragen aan de mondiale agenda voor duurzame ontwikkeling. 

   Taskforce voor klimaatgerelateerde informatieverschaffing (TCFD) 

   De Task Force on Climate-Related Financial Disclosures (TCFD) legt de nadruk op principes voor effectieve informatieverschaffing in ESG-rapportages, met bijzondere aandacht voor verifieerbaarheid om de betrouwbaarheid en geloofwaardigheid te waarborgen. De TCFD schrijft externe controle niet expliciet voor, maar moedigt verifieerbare informatie aan – hetzij intern, hetzij extern – om de integriteit van de informatieverschaffing te versterken. Dit kader wint steeds meer aan belang naarmate bedrijven hun rapportages afstemmen op de zich ontwikkelende wereldwijde normen. 

   Hoewel de TCFD niet langer als zelfstandige entiteit functioneert, zijn haar belangrijkste taken overgenomen door de IFRS Foundation. Deze verandering heeft geen invloed gehad op de oorspronkelijk door de TCFD vastgestelde principes, maar heeft er slechts toe geleid dat het toezicht op de klimaatgerelateerde informatieverschaffing door bedrijven nu bij een andere organisatie berust. 

   In het Verenigd Koninkrijk zijn bedrijven met een omzet van meer dan 500 miljoen pond en meer dan 500 werknemers wettelijk verplicht om zich te houden aan de TCFD-conforme klimaatgerelateerde informatieverschaffing op grond van de artikelen 414CA en 414CB van de Companies Act van 2006. Deze bepalingen waarborgen de naleving van de TCFD-principes en onderstrepen het belang ervan binnen duurzaamheidskaders van bedrijven. Door verifieerbaarheid te integreren en robuuste klimaatgerelateerde informatie te verstrekken, sluit de TCFD aan bij bredere ESG-doelstellingen en fungeert zij als een cruciaal instrument voor bedrijven die transparantie, verantwoordingsplicht en toewijding aan duurzaamheid willen aantonen. 

   S&P Global 

   S&P Global is een vrijwillig raamwerk dat is ontworpen om ESG-rapportages af te stemmen op diverse rapportagestandaarden, en is bedoeld voor organisaties die hun geloofwaardigheid en het vertrouwen van belanghebbenden willen vergroten. Hoewel S&P Global geen externe controle verplicht stelt, kan het opnemen van controlerapporten de afstemming met andere raamwerken versterken en de ESG-score van een organisatie verbeteren. Een dergelijke externe validatie zorgt voor meer vertrouwen in de gerapporteerde gegevens, minimaliseert fouten en verhoogt de algehele betrouwbaarheid. 

   S&P Global legt de nadruk op strenge normen voor de beoordeling van ESG-prestaties en moedigt organisaties aan om degelijke rapportagepraktijken in te voeren. Verificatie binnen dit kader duidt op een streven naar transparantie en verantwoordingsplicht en helpt bedrijven zich te onderscheiden in concurrerende markten. Door ESG-maatstaven af te stemmen op de normen van S&P Global kunnen organisaties aantonen dat zij duurzaamheidsrapportage serieus nemen, waardoor zij hun reputatie en relaties met belanghebbenden versterken. De flexibiliteit van het kader ondersteunt ook uiteenlopende bedrijfsbehoeften, waardoor bedrijven effectief kunnen inspelen op specifieke ESG-criteria, zoals milieu-impact, sociale initiatieven of governancepraktijken. 

   Het is belangrijk om op te merken dat assurance niet alleen de juistheid van de gerapporteerde informatie bevestigt, maar ook de afstemming op internationale normen versterkt, de transparantie vergroot en blijk geeft van een serieuze toewijding aan verantwoordingsplicht. Kortom: assurance tilt uw ESG-rapportage van ‘voldoende’ naar ‘echt betrouwbaar’. 

5. De voordelen van ESG-assurance

   Na het doorlopen van het ESG-assuranceproces, waarbij wordt voldaan aan de regelgevingskaders en vereisten in verschillende landen en rechtsgebieden, verdienen bedrijven het om te begrijpen wat dit werk voor hen betekent in termen van voordelen en betere bedrijfsresultaten. Een audit biedt inzicht in gebieden waar interne controles of processen kunnen worden versterkt. Door deze verbeterpunten in kaart te brengen, kunnen organisaties hun bedrijfsvoering verbeteren, de efficiëntie verhogen, jaar op jaar vooruitgang boeken in hun ESG-rapportage en het risico op fraude of fouten verminderen.

   Bovenal zorgt ESG-assurance voor betrouwbaarheid bij organisaties die aan deze rapportage doen. Met name certificering door een onafhankelijke derde partij biedt aanzienlijke voordelen, omdat deze onder andere gegevensvalidatie omvat, wat helpt om fouten, onjuistheden en zelfs greenwashing tot een minimum te beperken. Een dergelijke assurance zorgt voor een geloofwaardigheid die interne controles niet volledig kunnen bieden, vooral gezien de uiteenlopende wereldwijde regelgeving. Bedrijven krijgen zo een op maat gemaakte aanpak om te voldoen aan de specifieke regels per rechtsgebied, waardoor naleving en nauwkeurigheid binnen verschillende regelgevingskaders worden gewaarborgd. 

   Bovendien bevorderen gecertificeerde ESG-rapportages het vertrouwen onder belanghebbenden, waaronder investeerders, klanten en toezichthouders, en geven ze blijk van het streven van een bedrijf naar transparantie en verantwoordingsplicht. Deze validatie versterkt de geloofwaardigheid van het merk, aangezien organisaties aantoonbare inspanningen op het gebied van duurzaamheid laten zien in plaats van louter promotionele beweringen. In concurrerende markten onderscheidt ESG-certificering vooruitstrevende bedrijven en brengt deze in lijn met wereldwijde duurzaamheidsdoelstellingen. Door prioriteit te geven aan ESG-assurance positioneren bedrijven zich als verantwoordelijke leiders, wat leidt tot langdurige loyaliteit en een betere reputatie bij waardegedreven consumenten en belanghebbenden. 

Vooruit plannen

Aangezien de vereisten voor ESG-verificatie per rechtsgebied kunnen verschillen – zo zullen de vereisten bijvoorbeeld binnen de EU, het Verenigd Koninkrijk, Azië en de Verenigde Staten verschillen – is een uniforme aanpak niet zo effectief als een op maat gemaakte aanpak die is afgestemd op de behoeften van elk bedrijf. Een op maat gemaakte aanpak zorgt ervoor dat de gegevens van een bedrijf in overeenstemming zijn met de specifieke regels van elk rechtsgebied waaraan dat bedrijf onderworpen kan zijn. Het verkrijgen van zekerheid over gerapporteerde gegevens kan ervoor zorgen dat rapporten betrouwbaar zijn en geen onjuistheden bevatten. Evenzo kan certificering door een derde partij van ESG-assurance ondersteuning bieden bij het vaak moeizame en tijdrovende proces om ESG-rapportage in overeenstemming te brengen met nieuwe vereisten in bepaalde duurzaamheidsregelgeving, zoals de CSRD, die nu een dubbele materialiteitscomponent bevat.  

SCS Global Services veertig jaar ervaring op het gebied van validatie, verificatie en certificering door derden in diverse economische sectoren – waaronder sectoren die sterk worden beïnvloed door of onderworpen zijn aan alle verplichte regelgevende ESG-assurancekaders. Via onze ESG-assurance-diensten begeleiden wij bedrijven van elke omvang bij het beheer van het volledige rapportage- en verificatieproces.  

Heb je nog vragen of wil je meer uitleg over ESG-assurance? Bekijk dan zeker de opname van ons webinar „ESG-assurance begrijpen: een uitgebreide inleiding“ (gepubliceerd in mei 2025).

Op onze servicepagina vindt u ook aanvullende informatie over ESG-verificatie. Wij staan altijd open voor uw vragen en verzoeken. Neem contact met ons op en ga vandaag nog aan de slag met dit belangrijke werk: [email protected]