Blogbericht

Getuige van veranderende duurzaamheidsnormen voor de bossen van de wereld: Terugblik van een auditor

Groep mensen richten hun aandacht op Robert Hrubes

Auteur: Robert Hrubes, uitvoerend vicepresident

“Wat we de bossen van de wereld aandoen, is niets anders dan een weerspiegeling van wat we onszelf en elkaar aandoen.”

Met deze woorden zegt Chris Maser, auteur van Forest Primeval: The Natural History of an Ancient Forest, vat de argumenten voor duurzame bosbouw samen. Bossen zijn de longen van de aarde, de thuisbasis van een fascinerende diversiteit aan flora en fauna, de bron van natuurlijke geneesmiddelen en de bron van vuur en bouwmaterialen waarvan zo veel van de beschaving afhankelijk is geweest. De afgelopen decennia is het echter steeds duidelijker geworden dat de bossen op aarde niet langer louter als grondstoffen mogen worden beschouwd die we naar believen kunnen plunderen, en dat we ons actief moeten inzetten voor de bossen om hun voortbestaan in de toekomst te waarborgen.

Als professioneel bosbouwer met meer dan 40 jaar ervaring en als certificeringsauditor van de afgelopen twintig jaar heb ik de veranderende houding ten aanzien van het beheer van onze bossen van dichtbij kunnen meemaken en eraan kunnen bijdragen.

De zon schijnt door het bos

 

De beginjaren

Ik begon mijn carrière bij de Amerikaanse Forest Service in de zeer omstreden jaren zeventig en tachtig. Boseigenaren en bosarbeiders stonden lijnrecht tegenover milieuactivisten in een schijnbaar onoplosbaar, polariserend conflict tussen het behoud van hun broodwinning en de bescherming van het bos.

In die tijd maakte de Forest Service veel veranderingen door en kreeg ze hevige kritiek vanwege haar staat van dienst op milieugebied. Ik voelde elke dag een innerlijke spanning als ik naar mijn werk ging. Ik moest mijn waarden en persoonlijke opvattingen over de bosbouwdebat van die tijd aan de deur achterlaten, maar naarmate de tijd verstreek, voelde ik me steeds ongemakkelijker. Uiteindelijk ben ik vertrokken en besloot ik adviesdiensten aan te bieden, met name aan milieuorganisaties, wat in die tijd vrij ongebruikelijk was voor een professioneel bosbouwer. Ik werkte als expert op het gebied van bosbouw voor vele vooraanstaande klanten. In die periode werd ik aangevallen, onder meer met een mislukte poging om mijn vergunning als professioneel bosbouwer in te trekken, maar ik ging elke dag naar mijn werk met mijn persoonlijke waarden intact, waarbij ik me concentreerde op de ecologische drijfveren van het beheer van hulpbronnen, en niet alleen op de financiële drijfveren. Op dat moment begon ik 'duurzame opbrengst' te verschuiven naar 'duurzaamheid' – ik begon te begrijpen hoe sterke ecologische en sociale principes de bedrijfswaarde kunnen sturen en versterken, in plaats van ondermijnen.

Op een dag in 1991 kreeg ik een telefoontje van een bedrijf waar ik nog nooit van had gehoord, Scientific Certifications Systems (tegenwoordig bekend als SCS Global Services), met de boodschap: “We hebben je hulp nodig!” SCS was bezig met de ontwikkeling van een nieuw certificeringsprogramma voor verantwoorde bosbouw en had mijn expertise nodig. Dat telefoontje heeft mijn leven en carrière veranderd! Negen jaar lang heb ik gewerkt aan het ontwerp van wat nu het Forest Conservation Program van SCS heet, en heb ik als hoofdauditor voor het programma gefungeerd. Uiteindelijk gaf ik toe aan het onvermijdelijke en trad ik in dienst bij SCS als Senior Vice President en hoofd van de afdeling Natuurlijke Hulpbronnen, terwijl ik ook actief betrokken bleef bij audits in het veld.

Logo van de Forest Stewardship Council

De FSC wordt opgericht

Toen ik bij SCS begon te werken, bestond er nog geen Forest Stewardship Council (FSC) of enig ander certificeringsprogramma voor verantwoord bosbeheer. Het Forest Conservation Program van SCS was baanbrekend. Tegelijkertijd kwam een breed scala aan belanghebbenden bijeen om vorm te geven aan dit concept van onafhankelijke certificering voor bosbeheer, met normen voor milieubeheer op het gebied van ‘leiderschap’ als kern. SCS speelde een belangrijke rol bij de oprichting van de FSC. Ik vertegenwoordigde SCS als deskundige tijdens planningsbijeenkomsten, wat twee jaar later resulteerde in de oprichting van de FSC. In 1993 werd ik verkozen tot lid van de oprichtingsraad van de FSC. Ik heb vijf jaar deel uitgemaakt van de oprichtingsraad van de FSC om dit wat nu een geweldig wereldwijd succesverhaal is, in gang te zetten. Ik ben bijzonder trots op de mate waarin de belanghebbenden op milieu-, sociaal en industrieel gebied samenkwamen om hun meningsverschillen te overbruggen door gemeenschappelijke principes van milieubeheer en sociaal-economische verantwoordelijkheid vast te stellen om een haalbare weg voorwaarts te bouwen.

Het succes van certificering

Het hele uitgangspunt van vrijwillige certificeringsregelingen zoals FSC is de boodschap aan boseigenaren en -beheerders dat als je vrijwillig voor certificering kiest en de nodige aanpassingen in je werkwijze doorvoert om aan te tonen dat je aan de normen voldoet, je daar direct zakelijk voordeel uit haalt. Dat is de drijfveer, en dat is de reden waarom certificeringsregelingen wereldwijd als paddestoelen uit de grond zijn geschoten.

Een voordeel voor klanten is dat zij de zekerheid krijgen dat wanneer zij zaken met u doen en houtproducten bij u kopen, zij niet meewerken aan een PR-ramp in de maak. Dat is moeilijk in geld uit te drukken. Een ander voordeel is markttoegang. Zo zijn buitenlandse producenten van houtproducten die op de Amerikaanse en Europese markten willen verkopen sterk afhankelijk van de waarde van hun certificeringen door derde partijen. Gecertificeerd zijn helpt ook om klanten, bosgemeenschappen en buren, en overheidsinstanties ervan te verzekeren dat de bedrijfsvoering milieu- en maatschappelijk verantwoord is, en vermindert rechtszaken en boetes – wat een zeer reële financiële waarde oplevert die de kosten voor gecertificeerde bedrijven kan verlagen.

"Deze audits liggen mij nog steeds na aan het hart, omdat ze rechtstreeks verband houden met het erkennen en belonen van verantwoord en duurzaam bosbeheer."

SCS werd een van de drie oorspronkelijke door de FSC geaccrediteerde certificeringsinstanties. Sindsdien heb ik, met de toegewijde steun van een dynamisch team van deskundigen, leiding gegeven aan de uitbreiding van de FSC-certificeringsactiviteiten van het bedrijf op het gebied van bosbeheer en de bewakingsketen, evenals aan de oprichting en groei van het verificatieprogramma voor boskoolstofcompensatie van het bedrijf, dat nu is aangesloten bij toonaangevende regelingen zoals de Climate Action Reserve (CAR), de Verified Carbon Standard (VCS), de Climate Community and Biodiversity Standard (CCB), de Gold Standard en de Cap and Trade-verificatieprogramma's van de California ARB, waarbij ik werk aan REDD, verbeterd bosbeheer en andere AFOLU-projecten. En gedurende al die jaren van bedrijfsontwikkeling heb ik er een prioriteit van gemaakt om als praktijkbeoefenaar betrokken te blijven en audits uit te voeren en te beoordelen. Deze audits liggen mij na aan het hart omdat ze het meest direct verband houden met het erkennen en belonen van verantwoord en duurzaam beheer van bosbestanden. Dit werk heeft mij de hele wereld rondgeleid en mij in contact gebracht met zeer diverse, innovatieve bosbouwactiviteiten in verre oorden als Australië, Papoea-Nieuw-Guinea, Indonesië, Maleisië, Japan, Scandinavië, Duitsland, Canada, Mexico, het Afrikaanse continent, Zuid-Amerika en natuurlijk de Verenigde Staten.

Het leven als auditor

Als auditor leer je al snel om je bagage niet in te checken als je vliegt, want het kan een ramp zijn als je bagage zoekraakt. Je leert ook om een goede regenjas, notitieblokken die in de regen beschrijfbaar zijn, en meetlinten en passer mee te nemen. Je moet bereid zijn om lange dagen te maken en een gevoel voor avontuur hebben. Daarnaast moet je je op je gemak voelen als je in het middelpunt van de belangstelling staat, terwijl je je concentratie en onafhankelijkheid behoudt.

Landschapsfoto van bergen met bossen

 

Onlangs kreeg ik de kans om twee dagen lang in een helikopter te vliegen om de hele Sierra Nevada in kaart te brengen, terwijl ik aan een koolstofproject werkte. Ik bleef maar denken: „Wauw! Ik word betaald om deze geweldige ecotoeristische reis te maken waar de meeste mensen veel geld voor betalen.“ Reizen en de mogelijkheid om verbazingwekkend diverse mensen te ontmoeten, zoals bosbeheerders, ecologen, hydrologen en sociologen, en natuurlijk inheemse volkeren en zeer betrokken belanghebbenden, hebben mij in staat gesteld een ongelooflijk netwerk van collega's en vrienden over de hele wereld op te bouwen. Het mooie is dat al deze mensen betrokken zijn bij of zich bekommeren om bosbeheer en door hun betrokkenheid positieve verandering teweegbrengen.

Voor vragen of opmerkingen: neem vandaag nog contact met ons op.